W sytuacjach zagrożenia naturalnym odruchem jest chęć jak najszybszego udzielenia pomocy. Jednak w pośpiechu i pod wpływem emocji łatwo zapomnieć o tym, co w ratownictwie najważniejsze - bezpieczeństwie własnym, poszkodowanego i otoczenia. To właśnie umiejętność właściwej oceny zagrożeń stanowi fundament skutecznego działania. Dlatego pierwsze szkolenie poświęciliśmy zagadnieniom, które, choć pozornie podstawowe, wymagają systematycznego utrwalania i doskonalenia.

Podczas zajęć uczestnicy ćwiczyli bezpieczne podejście do poszkodowanego, ocenę poziomu świadomości według skali ACVPU, udrażnianie dróg oddechowych i kontrolę oddechu. Doskonalili także techniki obracania poszkodowanego z brzucha na plecy, układania w pozycji bocznej bezpiecznej, przeprowadzania badania urazowego oraz zbierania wywiadu według schematu SAMPLE. Ważnym elementem było również prawidłowe wzywanie pomocy i przekazywanie informacji służbom ratunkowym.

Jednak znajomość procedur w spokojnych warunkach to dopiero początek. Uczestnicy mierzyli się z zadaniami o stopniowo wzrastającym poziomie trudności - od ćwiczeń w komfortowym otoczeniu, aż po symulacje prowadzone pod presją czasu i bodźców zewnętrznych.

Kulminacyjnym etapem szkolenia były pozoracje w wąskim, zaciemnionym korytarzu imitującym warunki panujące w uszkodzonym budynku. Ciemność, czerwone światło, odgłosy walącej się konstrukcji oraz krzyki poszkodowanych tworzyły atmosferę, w której nawet najprostsze czynności wymagały szczególnej koncentracji. Dodatkowym wyzwaniem były ćwiczenia z zasłoniętymi oczami, podczas których uczestnicy musieli radzić sobie z ograniczeniem jednego z podstawowych zmysłów.

Symulacje miały uświadomić, jak silnie stres, hałas i ograniczona widoczność wpływają na podejmowanie decyzji oraz wykonywanie znanych wcześniej czynności. Były też okazją do doskonalenia opanowania, komunikacji i umiejętności współpracy w wymagających warunkach.