Ruch Calasanz serdecznie zaprasza Was na wyjątkowe wydarzenie z okazji Zesłania Ducha Świętego pod hasłem TRWALI wszyscy razem. Spotkanie odbędzie się w dniach 23-24 maja 2026 r. w naszym liceum (LOZP Kraków).
Będzie to doskonała okazja, aby na chwilę się zatrzymać, pogłębić swoją wiarę, a przede wszystkim - spędzić wspaniały czas w naszej pijarskiej wspólnocie!

 Z radością spieszymy donieść, że Antoni Zakrzewski - uczeń klasy 4a - w finale XI edycji Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Liturgicznej, który odbył się w sobotę 11.04.2026 na Kampusie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie,  został laureatem IV miejsca w kategorii uczniów szkół ponadpodstawowych. Serdecznie gratulujemy!

Drodzy Uczniowie, Rodzice, Nauczyciele oraz Przyjaciele naszej Szkoły,

Z okazji zbliżających się Świąt Zmartwychwstania Pańskiego składamy Wam najserdeczniejsze życzenia. Niech to zwycięstwo życia nad śmiercią napełni Wasze serca niezłomną nadzieją i pokojem.

Życzymy Państwu, aby czas spędzony w gronie rodziny był pełen miłości i wzajemnej życzliwości. Niech Chrystus Zmartwychwstały – Najwyższy Nauczyciel – dodaje nam wszystkim sił do codziennej pracy, nauki i dawania świadectwa wiary. Niech blask Wielkanocnego poranka rozświetla każdą chwilę Waszego życia.

Z modlitwą i paschalną radością

Dyrekcja szkoły oraz Ojcowie Pijarzy

Serio – bardzo fajny. Na tyle fajny, że pewnie wielu z nas nie zorientowało się, że to on – najważniejszy z pijarów. Bo gdy tak chodził przez cały dzień po szkole – mieszając się z głośnym tłumem uczniów na przerwach, zagadując animatorów i nauczycieli, uśmiechnięty, skromny i bezpośredni – nie miał w sobie nic z tego, co moglibyśmy kojarzyć z Generałem Zakonu Pijarów. A najłatwiej mogli go rozpoznać ci, którzy pofatygowali się na zwyczajową poranną Mszę Świętą – którą o. Carles Gil celebrował wespół ze swoim asystentem, o. Jackiem Wolanem, i prowincjałem Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów, o. Mateuszem Pindelskim.

To już kolejny w tym roku dzień kalasantyński, czyli moment szczególnego skupienia naszej szkolnej społeczności nad duchowym dziedzictwem wielkiego Założyciela dzieł pijarskich; kolejny i – zgodnie z tradycją Liceum – przeżywany w podobny sposób: poprzez krótką konferencję, refleksję i modlitwę. Ale w tej powtarzalności był tym razem pewien dodatkowy sens.

Nie trzeba być filologiem klasycznym, by w pochodzącym z łaciny słowie „rekolekcje” usłyszeć dwa dobrze chyba znane wyrazy: przedrostek „re-”, oznaczający „ponowienie czegoś” (tak jak w reanimacji komuś na nowo dajemy „animusa”, ducha, a w redystrybucji coś na nowo rozdajemy, dystrybuujemy) i rdzeń „kolekcja”, którego tłumaczyć raczej nie trzeba... Czym zatem są tak naprawdę rekolekcje?

Słowa z drugiego rozdziału księgi proroka Joela (jedni mówią, że żył niemal trzy tysiące lat temu, inni – że jakieś czterysta lat później) czytane w Środę Popielcową to chyba jedne z mocniejszych fraz z pism Pierwszego Przymierza. Może więc po prostu oddajmy głos Joelowi, który z tą samą co zawsze mocą przemówił do nas na kolejny w naszym życiu początek Wielkiego Postu?

Odszedłeś cicho, bez słów pożegnania. 

Tak jakbyś nie chciał swym odejściem smucić…

tak jakbyś wierzył w godzinę rozstania, 

że masz niebawem z dobrą wieścią wrócić. 

                                                 ks. Jan Twardowski

Z głębokim smutkiem i goryczą przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszego Ucznia klasy 4b Michała Wilkosza. Jego nagłe odejście pogrążyło w żalu i zadumie całą wspólnotę Liceum Ogólnokształcącego Zakonu Pijarów w Krakowie. Łącząc się w bólu z Rodziną, pragniemy złożyć szczere wyrazy współczucia oraz zapewnić o swojej obecności i modlitwie.

                                                Wspólnota LO Zakonu Pijarów

Boże Narodzenie jest świętem szczególnie bliskim rodzinie. Nie bez powodu, ponieważ narodzenie Boga dokonało się właśnie pośród najbliższych, w skromnych warunkach, w ciszy, prostocie i cieple wzajemnej bliskości. Z okazji tych wyjątkowych dni życzymy Wam, aby Wasze rodziny oraz wspólnoty, w których na co dzień żyjecie, stawały się przestrzenią obecności Boga. Niech zawsze panują w nich miłość, wzajemne zrozumienie i gotowość do przebaczenia. Aby atmosfera tych rodzinnych świąt została z Wami na cały kolejny rok. Niech Bóg obdarza Was swoim błogosławieństwem.

Ojcowie Pijarzy

…a jak już się podzieliliśmy miłością z osobami starszymi i samotnymi, to nadszedł czas – w przeddzień rozpoczęcia baaardzo długiej przerwy świątecznej – na dzielenie między sobą: w całej społeczności Liceum, w klasach, między klasami, w gronie nauczycieli. Na dzielenie wszystkim, co dobre: życzeniami, opłatkiem, dobrym słowem, czasem prezentami.

Jakby się tak dobrze zastanowić, to cała etyka chrześcijańska sprowadza się do dzielenia. Oczywiście, w teologii ma to swoją inną, doskonale znaną nazwę – miłość. Ale czymże w praktyce jest ta słynna miłość, jeśli nie właśnie dzieleniem? A w tym miłosnym dzieleniu zawarta jest pewna głęboka i pięknie paradoksalna symbolika – ta, którą znamy choćby z bardzo starego hymnu śpiewanego w wigilię paschalną: mowa w nim o Chrystusie, który, jak światło świecy, dzieli się, pozostając doskonałą jednością i pełnią.

W ciszy. W mroku przedświtu, rozpraszanym jedynie światłem świec i lampionów. W resztkach snu, otrząsając z siebie ostatki pozostawionego na zewnątrz, grudniowego ziąbu. W skupieniu. W oczekiwaniu – och tak, nade wszystkim w pęczniejącym od podskórnej radości oczekiwaniu. Na tych jedynych w swoim rodzaju Mszach, odprawianych w tylko w czasie adwentu: na roratach.